O rasie
Właściwa nazwa dla tej rasy brzmi biszon hawański. W ogólnej klasyfikacji jest to rasa zaklasyfikowana do sekcji biszonów i znajdująca się w grupie typowych psów do towarzystwa. Hawańczyk jest jedną ze stosunkowo niewysokich psich ras, wzorzec rasy dla tych psów przewiduje ich wysokość w kłębie od 23-27cm, waga natomiast w zależności od płci psa wynosi 4-7 kg. Jest to jedna z ras psów charakteryzujących się posiadaniem długiej okrywy włosowej, mającej dobre właściwości hypoalergiczne. Długość włosa u dorosłego osobnika może dochodzić do 20 cm. Pośród swych opiekunów postrzegane są za psy inteligentne, stosunkowo łatwe w wychowaniu i praktycznie zawsze gotowe do dostarczania radości swemu opiekunowi. Odmiana psa, która w doskonały sposób potrafi odnaleźć się w kontakcie z dziećmi stanowiąc dla nich doskonałego kompana do wspólnych zabaw. Jest to jednak bez wątpienia jedna z doskonalszych ras psa do towarzystwa zarówno dla większej rodziny jak i osób żyjących samotnie, osób potrzebujących w swym życiu radosnego czworonoga i oddanego przyjaciela. Inne nazwy to: Havanese, Bichón Habanero, Havaneser, Bichon Havanais.
Historia
Historia pochodzenia tej rasy sięga regionu śródziemnomorskiego a dokładniej hiszpańskich i włoskich wybrzeży. Na tereny Kuby miałyby one dotrzeć przy pomocy marynarzy pływających z wymianą handlową i być niesamowicie pomocne w trakcie zawierania umowy handlowej. Były one ofiarowywane bogatym arystokratom i stały się one w krótkim czasie dość popularnymi psami pośród arystokratycznych rodzin. Przyczyniło się to jednak także do faktu, iż stały się w ten sposób jedną z oznak burżuazyjnego stylu życia, co w rezultacie miało dla nich przykre konsekwencje w późniejszym kształtowaniu się ustroju Kuby, kiedy to do władzy doszedł Fidel Castro, upatrując w nich synonimu kapitalistycznego stylu życia. Wraz ze zmianą ustroju politycznego w tym kraju i masową migracją arystokracji następuje zdecydowany spadek zainteresowania tą rasą psów. Dzięki faktowi, iż niektóre z osobników zostały zabrane przez migrujących udało się uratować ją niemalże od całkowitego wyginięcia. Następujący z wolna wzrost zainteresowania rasą tych psów ma miejsce w początku lat siedemdziesiątych, początkowo w USA by z biegiem czasu trafić ponownie w odbudowującej się już linii na tereny kontynentu europejskiego.
